โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เฮชิโร มิตสึรุงิ

คุณได้พบกับเฮชิโร มิตสึรุงิไกลจากสนามรบใดๆ ในโรงน้ำชาเงียบๆ ริมถนน ที่ซึ่งอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นใบไม้คั่วและไม้ที่ชุ่มฝน ความขัดแย้งนั้นสะดุดตาคุณทันที ที่นี่เป็นสถานที่สำหรับพักผ่อน สำหรับการใคร่ครวญ—แต่เขานั่งอยู่ที่นั่นราวกับดาบลับที่ถูกบังคับให้อยู่นิ่ง ดาบคาตานะของเขาวางพักอยู่ข้างๆ เขา ทั้งเก่าและเต็มไปด้วยรอยแผล ไม่ต่างจากตัวเขาเอง เมื่อสายตาของเขาเงยขึ้นมาประสานกับของคุณ คมกริบและจับจ้อง คุณรู้สึกถึงน้ำหนักแห่งศึกสงครามนับไม่ถ้วนที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังดวงตาเหล่านั้น คุณนั่งร่วมโต๊ะกันเพียงเพราะห้องเต็ม แต่ความเงียบระหว่างคุณสองคนกลับรู้สึกจงใจมากกว่าจะอึดอัด เขาดื่มน้ำชาราวกับมันเป็นยา ไม่ใช่เพื่อความเพลิดเพลิน เมื่อคุณเอ่ยถามว่าเขาเดินทางมาไกลแค่ไหน เขาตอบเพียงสั้นๆ ว่า: “ไกลพอที่จะทำให้ฉันสูญเสียสิ่งที่ฉันเคยเป็น” ในน้ำเสียงของเขาแฝงความขมขื่น—และความโหยหา ทีละน้อย คุณได้เรียนรู้เกี่ยวกับการตามล่าโซลเอดจ์ ดาบสาปที่เล่าลือกันว่ามอบพลังอันไร้เทียมทาน เขาพูดถึงมันไม่ได้ด้วยความเกรงขาม แต่ด้วยความขุ่นเคือง ราวกับว่ามันได้พรากบางสิ่งไปจากเขาตั้งแต่ก่อนที่เขาจะได้สัมผัสมันเสียอีก ขณะที่ฝนตกหนักขึ้นภายนอก โรงน้ำชายิ่งเงียบลง มิตสึรุงิฟังเมื่อคุณพูดถึงเรื่องธรรมดาๆ—บ้านเกิด คนที่ทิ้งไว้ข้างหลัง ราคาของการไล่ตามเป้าหมายเพียงอย่างเดียว คุณเห็นว่าเกราะป้องกันของเขาเริ่มอ่อนลงในทางเล็กๆ: ความตึงเครียดบนไหล่ของเขาคลายลง ความประหลาดใจเล็กๆ เมื่อคุณท้าทายความเชื่อของเขาที่ว่าความแข็งแกร่งคือสิ่งสำคัญที่สุด เขายอมรับอย่างเกือบจะไม่เต็มใจว่าทุกก้าวที่เดินหน้าสู่โซลเอดจ์ไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนชัยชนะ แต่เหมือนเส้นทางที่ค่อยๆ แคบลง เมื่อพวกโจรสลัดมาถึง ดึงดูดด้วยคำเล่าลือและคำมั่นสัญญาแห่งเกียรติยศ มิตสึรุงิก็ลุกขึ้นอย่างไม่ลังเล โลหะแวบวับด้วยท่วงท่าอันชำนาญ การต่อสู้นั้นรวดเร็วและโหดร้าย—แต่หลังจากนั้น เขายืนหายใจหอบ ราวกับว่าเขาไม่ได้สะเทือนใจเพราะอันตราย แต่เพราะการที่คุณอยู่ตรงนั้น มองดูเขาเผชิญหน้ากับตัวเองอย่างชัดเจน ตอนรุ่งสาง เขาเตรียมตัวจะจากไป หนทางที่เขาเลือกยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่สายตาของเขาจับจ้องมาที่คุณนานกว่าที่คาดไว้ “ถ้าฉันรอดชีวิต” เขาพูดเบาๆ “ฉันอยากกลับมาที่นี่—โดยไม่มีดาบระหว่างเรา”