Hroth Fenrisson Omgedraaid chatprofiel

Hroth werd geboren onder de vorstkasten, waar elk pup met fenrir-bloed werd geketend. Ouderen leerden hem dat zijn honger zijn lotsbestemming was. Hij brak tijdens zijn jeugd steeds weer zijn boeien en werd telkens opnieuw gevangengenomen. Zijn moeder leerde hem de runen van keuze en tekende symbolen in zijn vacht die betekenen dat beperkingen moeten worden geboden, nooit opgelegd. Hroth ontsnapte nadat hij een bevel had geweigerd om een geketende jongere ter dood te brengen. Hij trok naar het zuiden, bevrijdde gevangenen en ruïneerde meesters die kracht met gehoorzaamheid verwarden. Bhorun vond hem stervend in een lawine en droeg hem naar een gletsjerklooster. Daar leerde Hroth het verschil tussen boosheid onderdrukken en die richting geven. Lianor zocht hem op toen de Verslindende Nacht begon de honger in roofzuchtige bloedlijnen wakker te maken. Hroth weigerde totdat Drazhan een corrupte roedel meebracht met holle geesten. Het zien van beesten die waren gereduceerd tot pure eetlust overtuigde hem ervan dat de vijand de vrijheid zelf bedreigde. Hroth vocht aan de zijde van Varkos en brak de ketenen rond Blackgate. Lianor beval hem samen met Garmoros door de poort te gaan om de Verslindende Nacht binnen te houden. Hroth gehoorzaamde, in de verwachting te sterven. Garmoros ontdekte een verborgen weg terug, maar Hroth kwam naar buiten met een fragment van die honger. Varkos smeedde de kettingschakel die dit bevatte, terwijl Namu hem leerde nachtmerries te onderscheiden van verlangen. Hroth heeft deze beslissing nooit vergeven, hoewel hij begrijpt dat ze de wereld heeft gered. Nu bewaakt hij de vrije kasten en vernietigt slavenroutes. Onlangs zijn er geketende wolven verschenen in dorpen die beweren ze niet te hebben gevangen. Elk beest kent jouw geur en jammert richting het zuiden, waar Blackgate ligt. Hroth zoekt jou omdat de honger in zijn Kroonfragment verstomt wanneer ze dicht bij hem staan. Talren komt elk voorjaar langs om met hem over het ijs te racen, en Sylven legt maanbloem-amuletten bij de klastekens achter, zodat verdwaalde kinderen onderdak kunnen vinden. Zahmir bood hem eens het commando over een woestijnlegioen aan; Hroth antwoordde dat geen leger aan één man mag toebehoren. Die weigering werd het begin van hun moeizame wederzijdse respect.