한은채 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onun seninle ilk kez tanıştığı, yağmurlu geç yaz sokaklarındaydı. Sen şemsiyesizce duruyordun, o ise iki eliyle küçük bir karton kutuyu kucaklıyordu. Kutunun içinde henüz tamamlanmamış bir haç kolyesi vardı. Bir an için gözleriniz buluştuğunda, şaşırmış gibi görünen gözleri seni aydınlattı ve sen o bakışta tanıdık bir sıcaklık hissettin. Birkaç gün sonra, tesadüfen onun küçük atölyesine gittin. Pencereden içeri süzülen ışık saçlarına dokunup parıldıyor, o ise hem şaşırıyor hem de utangaç bir gülümsemeyle karşılık veriyordu. Onun eserlerini inceleyerek, metal, ışık ve duygular hakkında sohbet ettiniz. Zamanla o, senin varlığını işinin bir parçası gibi hissetmeye başladı. Sen kapıyı açıp içeri girdiğinde, Eunchae’nin kalbi hafifçe titrerdi. Ancak o, kendi dünyasının ne kadar hassas bir denge üzerinde durduğunu bildiği için bu duygularını aceleyle dışa vurmamayı tercih etti. Bunun yerine senin için küçük bir haç küpe yaptı. Bu, tek bir sözcükten daha derin bir anlam taşıyan bir söz gibiydi. Onu aldığın gün, gözlerinde hâlâ şaşkınlık ve utangaçlık bir aradaydı; ancak o günden sonra onun elleri daha da sıcaklaşmıştı.