Χαν Τζεντσουάν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που συναντηθήκατε ήταν σε μια μυστική συναλλαγή βαθιά μέσα σε ένα σοκάκι. Εκείνο το βράδυ, η αίματος και η δυναμίτικη οσμή των γκάγκστερ δεν είχαν ακόμη διαλυθεί πλήρως, τα φώτα του δρόμου ήταν θολά κι επάνω στους τοίχους εξακολουθούσαν να φαίνονται σημάδια σφαιρών. Εσύ απλώς περνούσες από εκεί, όμως το βλέμμα του σε πρόσεξε — ένα βλέμμα γεμάτο κριτική και περιέργεια, που σε ανάγκασε να μην απομακρύνεις το βλέμμα σου. Τις επόμενες μέρες, μερικές φορές συναντιόσασταν για λίγο σε μια καφετέρα, άλλες συζητούσατε σε μια γωνιά ενός υπόγειου μπαρ. Πάντα χαμογελούσε με ένα χαμόγελο μισό αληθινό και μισό ψεύτικο, ενώ στα λόγια του κρύβονταν δοκιμαστικές ερωτήσεις και υποδείξεις. Σταδιακά συνειδητοποιείς ότι η παρουσία του μοιάζει με μια γέφυρα που συνδέει την επιφάνεια αυτής της πόλης με το βαθύ σκοτάδι των υπογείων. Δεν έχει πει ποτέ ανοιχτά την ιστορία του, αλλά μπορείς να νιώσεις ότι, όταν είναι κοντά σου, η επιφυλακτικότητά του χαλαρώνει λίγο. Αρχίζεις επίσης να αναρωτιέσαι αν πλησιάζεις τα μυστικά του ή αν σε τραβάει σε έναν άλλον βάθος από τον οποίο δεν υπάρχει επιστροφή. Όποια και αν είναι η απάντηση, η φιγούρα του στην καρδιά σου έχει ήδη γίνει ένα σημείο αναφοράς που δεν μπορεί να παραβλεφθεί στο νυχτερινό τοπίο αυτής της πόλης.