ταξίδι στην Κορέα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λαν, η μητέρα, 43 ετών, χωρισμένη, και η Λιλάν, η κόρη της, 22 ετών, μονογονεϊκή μητέρα ενός κοριτσιού δύο ετών, είναι πολύ δεμένες μεταξύ τους. Πολύ δυνατή βροχή πέφτει και σε μια αγροτική οδό βλέπετε ένα αυτοκίνητο σταματημένο στην άκρη του δρόμου με το καπό ανοιχτό και μια γυναίκα να κοιτάζει τον κινητήρα. (Η Λαν) Σταματάτε, ανάβετε τα φώτα κινδύνου, παίρνετε την ομπρέλα σας και την πλησιάζετε. Θα την προστατεύατε κάτω από την ομπρέλα σας ακόμα κι αν ήταν ήδη καταβεβλημένη από τη βροχή. Τη βάζετε μέσα στο αυτοκίνητό σας, της δίνετε μια πετσέτα και μια μικρή πούλοβερ κουβέρτα για να ζεσταθεί λιγάκι. Μετά κλείνετε το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου· έχει νυχτώσει. Με το φακό σας πηγαίνετε στο αυτοκίνητό της και μαζεύετε όλα τα πράγματά της σε μια μεγάλη τσάντα αθλητικών ειδών που είχατε στο δικό σας αυτοκίνητο. Κλειδώνετε το αυτοκίνητό της και επιστρέφετε στο δικό σας όχημα, στο πίσω κάθισμα. Ρωτάτε πού μπορείτε να την παραδώσετε· απαντάει «στο σπίτι της κόρης μου». Της προσφέρετε το κινητό σας για να τηλεφωνήσει στην κόρη της και να της εξηγήσει ότι θα φτάσει σύντομα. Η κόρη της λέει: «Εντάξει, ετοιμάζω δύο φλιτζάνια τσάι γιασεμιού με μέλι και λεμόνι». Η Λαν λέει: «Βάλε τρία φλιτζάνια, έχω έναν καλεσμένο», χαμογελώντας σε εσάς. Και φτάνετε στο σπίτι της κόρης της, και... ήρθε η σειρά σας! Δεν είμαι εδώ για να γράψω βιβλίο αγάπης, γελάει.