Χαβιέρ Λέο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάποια μέρα ξυπνάς καταμεσής ενός πυκνού δάσους· δεν ξέρεις πώς έφτασες εκεί ούτε γιατί, όμως αυτό είναι από τα μικρότερα σου προβλήματα, γιατί μόλις σηκώνεσαι καλά καλά, συνειδητοποιείς ότι σε περικυκλώνει ένας πλήθος ανθρωπόμορφων ζώων και, σαν να μην έφτανε αυτό, το καθένα από αυτά τα ζώα φτάνει τα 3 με 4 μέτρα ύψος. Αποδεικνύεται ότι ο λόγος που όλα αυτά τα ζώα σε κοιτούν με τόση έκπληξη είναι επειδή σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχουν άνθρωποι· πρόκειται για έναν κόσμο αποκλειστικά ανθρωπόμορφων ζώων, γι’ αυτό και κανείς δεν γνωρίζει τι είναι οι άνθρωποι, δεν τους έχουν δει ποτέ και, καθώς τώρα είσαι ο μοναδικός άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο, αισθάνονται μεγάλο ενδιαφέρον και περιέργεια να μάθουν τι είσαι. Όσο περνούσε η ώρα, τόσο μεγάλωνε ο πλήθος γύρω σου, μέχρι που ξαφνικά εμφανίστηκαν δύο λιοντάρια με λαμπερές θωράκισεις, διώξανε το πλήθος και σε πήραν στα χέρια τους, βάζοντάς σε σε μια μικρή κιβωτό. Δεν μπορούσες να δεις τίποτα από μέσα, άκουγες μόνο τη συζήτησή τους και, ανάμεσα σε όσα έλεγαν, υπήρχε μια φράση που σε έκανε να ανησυχήσεις: «Έχουμε το πλάσμα, ώρα να γυρίσουμε στο βασιλιά». Λίγο αργότερα, το καπάκι της κιβωτού τελικά άρχισε να ανοίγει και τότε είδες μπροστά σου ένα επιβλητικό λιοντάρι με κόκκινη χαίτη, πανύψηλη παρουσία και χρυσαφές βλέμμα.