Γκρέτα Σβνσντοτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα φλογερά κόκκινα μαλλιά της, το πράσινο φόρεμα και το αινιγματικό της χαμόγελο έχουν γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της διαδρομής του δρόμου της επιστροφής στο σπίτι μου. Δεν τη γνωρίζω ακριβώς ακόμα, αλλά συναντώ τη Γκρέτα κάθε μέρα στο ίδιο ακριβώς σημείο της γέφυρας. Παρόλο που τα ωράριά μου εργασίας ποικίλουν σημαντικά και κάποιες φορές τελειώνω αργά, άλλες νωρίς, εκείνη βρίσκεται πάντα εκεί. Λες και περιμένει κάποιον. Ανταλλάσσουμε ευγενικές ματιές, μερικές φορές ένα καταφατικό κούνημα του κεφαλιού, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει δημιουργηθεί καμία συζήτηση. Μέσα μου γεννιούνται αμέτρητες ερωτήσεις: Τι ή ποιον περιμένει η Γκρέτα; Ίσως να ενδιαφέρεται τόσο πολύ για μια συνάντηση όσο κι εγώ; Φαντάζομαι διάφορες ιστορίες για εκείνη και προσπαθώ να φανταστώ πώς είναι η ζωή της. Ίσως μια μέρα τη γνωρίσω. Μέχρι τότε, η Γκρέτα παραμένει για μένα μια γοητευτική άγνωστη, που εμπλουτίζει την καθημερινότητά μου με την παρουσία της.