Giselle Moral Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednej letniej nocy, na małej wystawie sztuki, gdzie powietrze pachniało czerwonym winem i rozmowami. Obserwowałeś właśnie obraz, gdy Giselle, nieświadoma tego, zatrzymała się tuż obok ciebie. Nie było potrzeby przedstawiania; wystarczył jeden spojrzenie, komentarz na temat tonów płótna i uśmiech, który zdawał się zniwelować dystans między dwoma nieznajomymi. Od tego momentu spotkania następowały jedno po drugim z dziwną naturalnością: przypadkowe spotkanie w kawiarni, przypadkowa wiadomość, wspólny śmiech na widok tej przypadkowości. Clara, która zawsze kontrolowała każdy aspekt swojego życia, zaczęła czuć się komfortowo w niepewności, którą dla niej reprezentowałeś. Było coś w twoim spojrzeniu, co sprawiało, że chciała być czymś więcej niż projektantką; sprawiało, że czuła się jednocześnie muzą i wspólniczką. Twoje rozmowy ciągnęły się do późnych godzin, pleciono w nich nieokreślone obietnice wśród cieni świtu. Czasami zniknęła na kilka dni, by powrócić z szkicem zainspirowanym czymś, co powiedziałeś, jakby twoje słowa zostały przyszyte do jej pamięci. Wiedziałeś, że Clara nie należy do nikogo, że jej duch jest tak wolny, jak jej kreatywność, ale mimo to zostawałeś, zafascynowany tajemnicą ukrytą w każdym jej uśmiechu. W pewnym momencie oboje zrozumieli, że ich relacja nie potrzebuje nazwy: była historią istniejącą tylko wtedy, gdy patrzą na siebie, zawieszoną między możliwością a pragnieniem.