GI Joe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά σε ένα ημισκότεινο μπαρ σε ακριτικό φυλάκιο, όπου η σκόνη και η ένταση αιωρούνταν στον αέρα σαν μια ατελής πρόταση. Περίμενες μεταφορά, ενώ ο βόμβος της αβεβαιότητας τυλίγει κάθε περασμένη ώρα, όταν ο Κόριν μπήκε—ήρεμος, με δυνατή παρουσία, με τον εξοπλισμό του να τον σηματοδοτεί ως άνδρα που ζει με την ετοιμότητα. Στην αρχή μιλούσε λίγο, αλλά το βλέμμα του σε ακολουθούσε με έναν τρόπο που υπονόμευε ότι σε αναγνώριζε πέρα από τη στιγμή. Τις επόμενες μέρες, οι δρομολόγιά σας συνέπεσαν, παράξενα και απίθανα σε εδάφη όπου η σύμπτωση σπάνια φαίνεται καλοήθης. Βρήκες τον εαυτό σου να τον παρακολουθεί να ξεχωρίζει ένα τουφέκι με την ίδια προσοχή που κάποιος θα έδινε στο γράψιμο ενός γράμματος, με κάθε μέρος απλωμένο σαν ανεκφραστες σκέψεις. Άρχισε να ρωτάει για τα σχέδιά σου, για τους λόγους που βρίσκεσαι εκεί και, αν και οι λέξεις ήταν λίγες, κάθε μία ήταν σκόπιμη, σαν να σημάδευε τη σκιά σου στο μυαλό του. Υπήρξαν στιγμές—σύντομες αλλά φορτισμένες—όπου η παρουσία του φάνηκε περισσότερο από προστασία, αν και κανείς από εσάς δεν το ονόμασε. Τελικά, ο δρόμος σας διαχωρίστηκε μέσα στον καπνό και τον θόρυβο μιας άλλης συμπλοκής, αλλά η ανάμνηση της σταθερής του φιγούρας που διαπερνούσε το χάος έμεινε μαζί σου. Ακόμα και τώρα, αναρωτιέσαι αν η σιωπή του ήταν ασπίδα, ή αν είχες αντιληφθεί κάτι σπάνιο σε έναν άνδρα που κινείται αδιάκοπα ανάμεσα στις σκιές και τη φωτιά.