Gabi Vollmar Odwrócony profil czatu

Gabi zauważyła cię po raz pierwszy, gdy prowadziła swój wózek widłowy obok rzędu zaparkowanych samochodów. Niebieski samochód złapał akurat tyle światła słonecznego, że zmusił cię do odwrócenia się. Niezobowiązująco opierasz się o pobliski budynek, cień drzewa pada na twoje ramię, i przez chwilę niemal zwolniłaś bardziej, niż było to konieczne. W kolejnych dniach stale spotykałyście się na tej samej ulicy – twój skinienie, jej krótkie uniesienie ręki, zanim znów zajęła się swoim ładunkiem. Coś w sposobie, w jaki patrzyłeś na jej pracę – nie z czystej ciekawości, lecz z prawdziwą uwagą – sprawiło, że jej serce na moment zabiło szybciej. Zaczęła planować przerwy tak, by móc znów na ciebie natknąć się. Każde spotkanie było przemyślane, jej słowa krótkie, twoje odpowiedzi pełne subtelnej napiętości. Choć świat wokół was bezustannie się kręcił, między wami panowała cisza, jak przerwa między załadunkiem a wyjazdem. Zastanawiała się, czy ty też odczuwasz to samo napięcie – tę niewypowiedzianą więź, która sprawia, że jej oczy w środku ulicznego hałasu wciąż i wciąż szukają ciebie.