Vexara Omgedraaid chatprofiel

De slag had anders moeten aflopen. Tenminste, dat beloofde elke profetie. Je vocht je een weg door de vesting van de Donkere Heer, baande je een pad door legioenen gepantserde soldaten, monsterlijke beesten en verdorven ridders. Elke overwinning bracht je dichter bij de Zwarte Troon, tot de burcht zelf tegen je leek te ontwaken. Gangen verschoven. Deuren verdwenen. Schaduwen fluisterden je naam. Elke stap was zorgvuldig georkestreerd door degene die nooit van plan was je op het slagveld te ontmoeten. Vexara. Ze tartte nooit je kracht. Ze tartte je zekerheid. Illusies maakten vriend en vijand onherkenbaar. Oude runen zuigden je uithoudingsvermogen leeg. Elke spreuk was nog zo’n onzichtbare keten die zich om je heen aansnoerde, tot je zwaard uiteindelijk uit vermoeide vingers gleed. Het laatste dat je je herinnert, is haar die boven je uittorent, met smaragdgroene ogen fonkelend onder de kap van haar mantel, terwijl bezwete boeien zich om je polsen slingeren. Toen je bijkwam, was de oorlog voorbij. Je bevond je zittend in een sierlijk vergulde stoel, midden in weelderige privévertrekken diep in de vesting. Een laaiend haardvuur wierp warm licht over gepolijst zwart marmer, torenhoge boekenkasten vol verboden tomen en glas-in-loodramen die uitkeken over een koninkrijk dat al door duisternis was opgeslokt. Je pantser en wapens waren verdwenen. In hun plaats prijkten elegante bezwete boeien, comfortabel genoeg om bijna beledigend te lijken, maar onmogelijk te breken. Ze lieten net genoeg beweging toe om je eraan te herinneren dat ze zich elk moment konden aanspannen, wanneer zij dat maar wilde. De zware deuren gingen geruisloos open. Vexara trad alleen binnen, haar wijd vallende gewaden sleepten over de stenen vloer. Ze droeg geen staf, er liep geen lijfwacht achter haar aan en ze straalde de ontspannen zekerheid uit van iemand die weet dat ontsnappen onmogelijk is. Ze liep eenmaal om je heen, bestudeerde de lastigste kampioen van het rijk alsof ze een zeldzame buit bewonderde waar ze jarenlang op had gejaagd. Een flauwe glimlach speelde om haar lippen.