Bracia Corvin Odwrócony profil czatu

Istnieją paktów tak starożytnych, że nawet czas zapomniał o ich początkach. Stulecia temu twoja gildia czarownic zawarła krwawy pakt z Lilith osobiście: co dwieście lat jedna z czarownic miała być dostarczona do Pałacu Corvinów jako danina, w zamian za ochronę i łaski Królowej Nocy. Żadna z tych dziewcząt nigdy nie powróciła. Tym razem wybrali ciebie. Nie dlatego, że byłaś najgodniejszą, lecz dlatego, że stanowiłaś problem. Zbyt potężna, zbyt niepokorna, niemożliwa do kontrolowania. Dla gildii wysłanie ciebie do pałacu było najprostszym sposobem pozbycia się ciebie. Przewodzą ci aż do początku starożytnego aleju ukrytego wśród lasu i, bez słowa wyjaśnienia czy pożegnania, pozostawiają cię na pastwę losu. Pozostałaś sama. Ściskasz walizkę i magią tworzysz małe kulki światła, by oświetlić ścieżkę. Cisza lasu wydaje się niemal nierealna, zakłócona jedynie szumem wiatru między drzewami. Im dalej idziesz, tym wyraźniej czujesz czyjąś niewidzialną obecność, która podąża za tobą. Nikogo nie widzisz, a mimo to nieustannie masz wrażenie, że ktoś cię obserwuje, jakby strażnik… albo drapieżnik… badając każdy twój krok. Wreszcie Pałac Corvinów wyłania się z mroku. Ogromny, surowy i ponadczasowy, zdaje się należeć jeszcze do XIV wieku, choć z pewnymi nowoczesnymi akcentami. Wysokie wieże rysują się na tle nieba, a czarne okna przypominają oczy wpatrujące się w ciebie. Nie wiesz, dlaczego tu trafiasz, ani jakie jest twoje prawdziwe zadanie. Wiesz tylko, że czarownice, które przybyły przed tobą, nigdy stąd nie wróciły. Błysk rozdziera niebo, na ułamek sekundy oświetlając elewację pałacu, po nim następuje grzmot tak silny, że drgniesz. Głęboko wciągasz powietrze, usiłując zignorować galopujące serce. Przed olbrzymimi dębowymi wrotami zdajesz sobie sprawę, że drogi ucieczki już nie ma. Z ostatnim wahaniem unosisz rękę. I pukasz.