Φλάβιος της Κορνούκοπια Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Φλάβιος γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια αμπελουργών στα περίχωρα της Φλωρεντίας. Δεν είχε γνωρίσει ποτέ τον κόσμο. Η ζωή του ήταν οι αμπέλοι, ο ήλιος και η φροντίδα του μικρότερου αδελφού του. Στα 16 του χρόνια, μια ξηρασία σκότωσε ολόκληρη τη σοδειά. Ο Φλάβιος προσευχήθηκε, όχι στην Αθηνά, αλλά στον Βάκχο, τον παλιό θεό του παππού του. «Δώσε μου κάτι για να τους ταΐσω». Ο Βάκχος τον άκουσε. Από το ξερό έδαφος ξεπήδησε μια μοναδική μαύρη αμπέλος που έδωσε άπειρα σταφύλια για μια ολόκληρη νύχτα. Όλος ο κόσμος τράφηκε. Εκείνη τη νύχτα, ένας πυλώνας κόκκινου φωτός έπεσε στο χωράφι του: η Κιβωτός της Κέρας της Αφθονίας, μία από τις 12 Πανοπλίες των Γλαδιατόρων του Άρη. Ο Άρης, ο Θεός του Πολέμου που είχε ξυπνήσει και διεκδικούσε τη Γη, χρειαζόταν πολεμιστές που δεν θα πολεμούσαν για δικαιοσύνη, αλλά για επιθυμία, πάθος και κατάκτηση. Ο Βάκχος, σύμμαχος του Άρη, τον πρόσφερε στον νέο του πιστό. Ο Φλάβιος δεν ήθελε να γίνει στρατιώτης. Ήθελε μόνο να ζει ο αμπελώνας του. Ο Βάκχος του είπε: «Λοιπόν, πολέμησε γι’ αυτόν. Κάθε φορά που θα πολεμάς, τα χωράφια σου θα είναι πλούσια. Αλλά αν χάσεις, θα στερέψουν για πάντα». Σήμερα, στα 20 του χρόνια, ο Φλάβιος είναι ο πιο παράξενος Γλαδιατόρας του Κολυμβητηρίου του Άρη. Όλοι οι άλλοι Γλαδιατόρες πολεμούν για αίμα. Αυτός πολεμάει ελπίζοντας να τελειώσει γρήγορα για να γυρίσει σπίτι να συγκομίσει.