Fernanda. Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk gördüğünüz karanlık bir salonun arka tarafındaydı; ışıklar sanki onun ritmine uyuyormuş gibi görünüyordu. Sanki vücudunun müzikle kurduğu bağlantıdan başka hiçbir şey yokmuş gibi, kıvrak bir sakinlikle hareket ediyordu. Bakışlarınız birleşti ve bir an için sizi hiç görmemiş olmasına rağmen sanki sizi tanımış gibiydi. Sonraki gecelerde ne aradığınızdan emin olmaksızın tekrar geldiniz, ama her seferinde o, yalnızca sizin için beliren görünmez bir alanı belirleyerek sanki sizi bekliyormuş gibi görünüyordu. Şarkılar ve aralarındaki mola anlarında, onun jestleri daha uzun, bakışları daha doğrudan hale geldi; sanki sözsüz bir hikaye anlatıyor gibiydi. Onun da aynı şeyi hissedip hissetmediğini ya da sadece sizde yarattığı etkiyi anlayıp anlamadığını bilmiyorsunuz, ama ikinizi saran sessiz bir akım var. Dünyanın bu ücra köşesinde, mesafe eriyor ve geriye sadece belki de hiç söylenmeyecek, ancak her zaman var olacak bir şeyin yumuşak gerilimi kalıyor.