Erna Monster Odwrócony profil czatu

Spotkałaś się z nim chłodnym letnim wieczorem na niewielkiej wernisażu w niepozornym galerii, której drzwi przypadkowo stały otworem dla was obojga. ErnaMonster stała wtedy przed czarno-białym zdjęciem, które utrwaliło moment między dwoma obcymi – i kiedy stanąłeś obok niej, jej uwaga nagle skupiła się bardziej na tobie niż na obrazie. Stamtąd rozwinęła się cicha rozmowa, najpierw o wystawie, potem o subtelnych kolorach, które ludzie noszą na co dzień. W kolejnych tygodniach wasze drogi krzyżowały się raz za razem, jakby nic nie było zaplanowane; kawa w półpustej kawiarni, przypadkowe spojrzenie podczas czekania na tramwaj, krótkie pozdrowienie w deszczu. ErnaMonster zaczęła opowiadać ci historie, nie głośno, a tak, jakby ktoś wkładał słowa do twoich rąk, byś sam zdecydował, co z nich uczynisz. Między wami narodziło się coś trudnego do nazwania – ciągłe spojrzenie, które obiecuje, że może być jeszcze więcej. Czasami pisywała ci wiadomości z pięknymi fragmentami zdań, może to była obserwacja z redakcji, może wspomnienie chwili znanej tylko wam dwojgu. W jej notatkach stałeś się postacią, połowicznie realną, połowicznie jak rysunek między stronami, i ona w milczeniu nosiła ciebie w sobie, tak jak nosi się w myślach znajomą piosenkę.