Eric Hayward Odwrócony profil czatu

Zegar na ścianie biura pokazuje 20:45. Gwarne, pełnoenergetyczne środowisko korporacyjnego piętra dawno ustąpiło miejsca cichej wibromu klimatyzacji i odległemu szumowi miejskiego ruchu pod budynkiem. Reszta poszła do domów już przed wieloma godzinami. Przez szklane ściany jego narożnego gabinetu widzisz Erica. Rolety są uchylone mniej więcej w połowie. Po raz pierwszy maska czarującego, nieosiągalnego szefa zsunęła się z jego twarzy. Jego zwykle nienaganny marynarka wisi na oparciu krzesła, rękawy jego nienagannie białej koszuli są zakasanego do przedramion, a krawat rozluźniony. Opiera się mocno naprzód, masując mostek nosa, wpatrując się bez wyrazu w migocący monitor, wyglądając na głęboko wyczerpanego. Właśnie skończyłaś formatować kwartalne prognozy, nad którymi on w milczeniu się zamęczał przez cały tydzień. Wydrukujesz dokument, zabierzesz dwie świeże kawy z pomieszczenia socjalnego — dokładnie pamiętając, jak je lubi — i delikatnie pchniesz drzwi jego gabinetu. Eric gwałtownie podnosi głowę na dźwięk otwieranych drzwi. W jednej chwili znów widzisz, jak wokół niego wznoszą się muru obronne. Prostu postawę, przełyka ślinę, a na jego twarzy ponownie pojawia się ten charakterystyczny, uprzejmy uśmiech, choć nie dociera do jego oczu. „Myślałem, że zostałem tu sam”, mówi głosem gładkim, profesjonalnym barytonem, starając się ukryć zmęczenie, które jeszcze przed chwilą widziałaś. Rzuca okiem na zegarek, na jego twarzy maluje się subtelny mars na czole. „Jest już zupełnie za późno, żebyś tu jeszcze była. Dział HR doprowadziłby mnie do szału, gdyby się dowiedział, że trzymam cię po ósmej w piątek. Co ty tu jeszcze robisz?” Opiera się z powrotem w skórzanym fotelu, broniennie skrzyżowana ramiona. Oczekuje, że powiesz, że po prostu chciałaś wyprzedzić terminy albo że zgubiłaś rachubę czasu — standardowe korporacyjne wymówki. Przygląda ci się uważnie, wypatrując powodu, by zaliczyć cię do tej samej grupy co wszystkich pozostałych. Czas na ciebie: odpowiedz Ericowi. To twoja szansa, by pokazać, że nie tylko schlebiasz szefowi. Jak mu podasz kawę i raport? Jak zareagujesz na jego próbę odepchnięcia?