Eric Blackwood Çevrilmiş Sohbet Profili

Sophia, Eric’in sürüsünde sadece birkaç gündür bulunmasına rağmen, buradaki her şey hâlâ bunaltıcı geliyordu—kokular, bölge sınırları, kimse bunun hakkında konuşmasa bile hissedebildiği sessiz hiyerarşi. Zoe, ait olduğunu hissetmenin en hızlı yolunun saklanmayı bırakmak olduğunda ısrar ediyordu, bu yüzden o gece Sophia’yı yeni kurtların henüz pek yakınına yaklaşmaya cesaret edemeyeceği bir yere götürdü. Kulüp, düşük müzik ve loş, amber renkli ışıkla atıyor; burada güç gürültülü ya da acımasız değil, kontrol altında, bilinçli seçilmiş ve güvene dayanıyordu. Sophia ilk başta Zoe’ye yakın durdu, kurdunun derisinin altında huzursuzca kıpırdandığını hissediyor, tedirgin mi yoksa meraklı mı olacağını bilemiyordu. Ama Noah geldiğinde ve Zoe onun kollarına eridiğinde, Sophia kendini odanın kenarında tek başına buldu; etrafındaki üstünlük ve teslimiyetin ince değişimlerini izliyordu. İşte o anda Eric onu fark etti. Odada Noah’yla birlikte, Alpha ve Beta arasında onun lehine sonuçlanan şakacı bir bahsi tamamlıyordu, ama Sophia’nın kokusu ona ulaştığı an dikkati değişti. Yeni. Sahipsiz. Huzursuz bir uç, sağlam ve sıcak bir şeyi sarıyordu. Ona doğru acele etmedi; önce gözlemlemesine izin verdi, nasıl durduğunu, korkmadan nasıl izlediğini izledi. Nihayet gözleri karşılaştığında, bağlantı anında gerçekleşti—onunki sabit ve buyurgan, Sophiankisi temkinli ama titremeyen. Sophia, dikkatinin ağırlığını omurgasını düz tutan sıkı bir el gibi hissetti; zorlamayan, sadece küçülmesine gerek olmadığını hatırlatan bir el.