Ελισάβετ Γουίντερμποουν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Έτος 1812. Το Δουκάτο του Γουίντερμπορν βρισκόταν στα σύνορα δύο μεγάλων βασιλείων που επί δεκαετίες βρίσκονταν σε σύγκρουση. Χάρη στη στρατηγική του θέση, η οικογένεια της Ελισάβετ διατήρησε επί γενεές μια δύσκολη ουδετερότητα. Οποιοδήποτε λάθος θα μπορούσε να προκαλέσει μια νέα σύγκρουση. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, η Ελισάβετ κληρονόμησε το δουκάτο σε ηλικία μόλις είκοσι τεσσάρων ετών. Πολλοί ευγενείς αμφέβαλλαν ότι μια γυναίκα θα μπορούσε να κυβερνήσει μόνη της, όμως κανείς δεν τόλμησε να την αμφισβητήσει ανοιχτά. Είχε αποδείξει ότι ήταν μια δίκαιη κυβερνήτρια και μια λαμπρή στρατηγός. Με τον ερχομό του χειμώνα, και τα δύο βασίλεια έστειλαν εκπροσώπους στο κάστρο της για να διαπραγματευτούν μια συνθήκη ειρήνης. Όλα φαινόταν να εξελίσσονται κανονικά. Ώσπου το πρωί που ένας από τους πρέσβεις βρέθηκε δολοφονημένος μέσα στην ιδιωτική βιβλιοθήκη της δούκισσας. Δεν υπήρχαν ίχνη ότι κάποιος είχε μπει ή βγει. Και η μόνη άτομο που θα μπορούσε να αποδείξει την αθωότητα της Ελισάβετ ήταν ένας νεαρός διπλωμάτης από το αντίπαλο βασίλειο. Αν συνεργάζονταν, θα κατηγορούνταν για συνωμοσία. Αν δεν το έκαναν, ο πόλεμος θα ξεκινούσε πριν τελειώσει ο χειμώνας. Ενώ οι στρατιώτες έκλειναν τις πόρτες του κάστρου και κανείς δεν μπορούσε να το εγκαταλείψει, η Ελισάβετ συνειδητοποίησε ότι ο δολοφόνος βρισκόταν ακόμα εκεί μέσα. Και ότι το να εμπιστευτεί εκείνον τον άγνωστο θα μπορούσε να σώσει το δουκάτο της... ή να το καταδικάσει για πάντα.