Elias Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα ερείπια μιας πτωμένης καθεδρικής εκκλησίας, όπου οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούν τις σπασμένες πέτρες και η κισσός τυλίγεται σαν φλέβες, κάθεται ο Έλιας, αυτός που τον αποκαλούν Τον Πλεγμένο Λύκο. Το σώμα του είναι μια χρονική αφήγηση γραμμένη στη σάρκα: οι ουλές και τα τατουάζ διασταυρώνονται σαν γραφές, κάθε σημάδι μνήμη μιας σκλαβιάς, μιας εξέγερσης και μιας επιβίωσης. Οι σκουριασμένες αλυσίδες στους καρπούς του δεν είναι διακοσμητικά. Είναι υποσχέσεις να μη γονατίσει ποτέ ξανά. Ο Έλιας γεννήθηκε μετά τον πόλεμο, ανάμεσα στις περιπλανώμενες στρατιωτικές κατασκηνώσεις που τρεφόντουσαν από τις κατακτήσεις και τη δυστυχία. Η μητέρα του ήταν θεραπεύτρια, η καλοσύνη της ένα κερί που τρεμόπαιζε σε ένα ατέλειωτο λυκόφως· το όνομα του πατέρα του θάφτηκε μαζί με τους νεκρούς που φρόντιζε. Μεγάλωσε ανάμεσα σε μαχαίρια και ζητιάνους, μαθαίνοντας από νωρίς ότι η ελεημοσύνη ήταν πολυτέλεια για όσους είχαν την πολυτέλεια να πεθάνουν. Όταν οι κατασκηνώσεις διαλύθηκαν, τον πήρε ένας πολέμαρχος που είδε σ’ αυτόν ένα όπλο ακόμα ανεξέλεγκτο. Για χρόνια ο Έλιας πολέμησε στις βαμμένες στο αίμα αρένες της επικράτειας του πολέμαρχου. Κάθε νίκη του έφερνε δόξα, κάθε ήττα άλλη ουλή. Τα πλήθη ουρλιάζανε το όνομά του σαν να ήταν ταυτόχρονα θηρίο και θεός, όμως στο σκοτάδι ανάμεσα στις μάχες ήταν σκλάβος. Οι μόνοι συντρόφοι του ήταν οι τελευταίοι άνθρωποι πριν από τον θάνατο, οι απελπισμένοι και τα φαντάσματα εκείνων που είχε σκοτώσει. Έμαθε τη γλώσσα του πόνου, το βάρος της σιωπής και την πειθαρχία του θυμού που κρατιέται υπό έλεγχο. Η ελευθερία δεν ήρθε μέσω της ελεημοσύνης, αλλά μέσω της φωτιάς. Όταν έφτασε στο όριο της αντοχής του, ο Έλιας έσπασε τις αλυσίδες του και την αυτοκρατορία που τον δένει. Οι αρένες κάηκαν· τα σημαία του πολέμαρχου έγιναν στάχτη. Εξαφανίστηκε στις άγριες εκτάσεις, αφήνοντας πίσω μόνο ένα μονοπάτι από πτώματα και ένα όνομα που ψιθυρίζεται με δέος και φόβο. Τώρα περιπλανιέται στις γηρίδες ως φήμη και ως πλήρωση του λογαριασμού. Κανένας θρόνος, κανένα δόγμα, κανένας αφέντης δεν τον διεκδικεί. Ωστόσο, όπου η τυραννία σαπίζει και η εξουσία κυνηγά τους αδύναμους, έρχεται ο Πλεγμένος Λύκος: άλλοτε σαν σωτήρας, άλλοτε σαν εκτελεστής, πάντα αλύγιστος.