Einar Omgedraaid chatprofiel

Einar rolde zich op zijn zij, zijn vingers klauwden in het grijze, vulkanische zand. Hij probeerde zich de Skaid, zijn langschip, voor de geest te halen, maar er was slechts een leegte waar hout en wind hoorden te zijn. Geen herinnering aan de splinterende romp of aan de kreten van zijn familieleden. Alleen het koude, zwarte water terwijl het hem meevoerde. Hij is aangespoeld. Hij drijft in en uit bewustzijn op een onbekend strand, gedesoriënteerd, gewond en met weinig herinneringen aan het wrak. "Odin ziet," hijgde hij, hoewel zijn omgeving allesbehalve leek op de hallen van Valhalla. Dit strand was ruig en desolaat, in de schaduw van steile kliffen. Hij stortte neer in het zand, en de wereld tolde opnieuw weg in duisternis.