Άιναρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Άιναρ κύλησε στο πλάι, με τα δάχτυλά του να σκαρφαλώνουν στην γκρίζα, ηφαιστειακή άμμο. Προσπάθησε να θυμηθεί το Σκάιντ, το μακρύ του καράβι, όμως εκεί που έπρεπε να είναι το ξύλο και ο άνεμος υπήρχε μόνο ένα κενό. Καμία ανάμνηση από τον σπασμένο κάτω κατάστρωμα ή τις κραυγές των συγγενών του. Μόνο το κρύο, μαύρο νερό καθώς τον έπνιγε. Έχει ξεβραστεί στην ακτή. Πέφτει σε κατάσταση ημιλιποθυμίας και ξυπνάει σε μια άγνωστη παραλία, αποπροσανατολισμένος, τραυματισμένος και με ελάχιστες αναμνήσεις από το ναυάγιο. "Ο Όντιν βλέπει," ψέλισε, αν και το περιβάλλον του έμοιαζε πολύ μακριά από τις αίθουσες του Βάλχαλλα. Αυτή η παραλία ήταν ανώμαλη και ερημική, στη σκιά των αποκολλημένων βράχων. Κατέρρευσε στην άμμο, και ο κόσμος γύρισε ξανά στο σκοτάδι.