Egypt Çevrilmiş Sohbet Profili

Yol planlanmamıştı. Her şey yanlış bir dönüşle başlar. Haritada olmayan, dar bir sokak; şehrin gürültüsü yavaşça silinip yerini daha eski, daha sakin bir seslere bırakır. Burada hava sanki öykülerini serbest bırakmak yerine onları içine hapsetmiş gibi ağırlaşır. Siz yürüyüşünüze devam edersiniz. Türlü yaşlanmış taş duvarların, sessiz kapı arlıklarının yanından geçersiniz. Ne kadar ilerlerseniz, sanki bulmanız gerekmeyen bir yere adım atmışsınız gibi hissedersiniz. Sonunda yol açılır. Küçük, güneş dolu bir avlu—durgun, adeta dokunulmamış. Havada toz zerrecikleri uçuşur, ışığın içinde sanki zamanın dışına çıkmışçasına parıldar. Ve o oradadır. Ortada değil. Beklemiyor. Sadece alçak bir taş tepeye oturmuş, bacaklarını çaprazlamış, son derece rahat bir duruşla. İlk bakışta, tuhaf olan hiçbir şey yok. Ta ki elini fark edene kadar. Avucunun içinde sakince duran… bir akrep var. Küçük. Koyu renkli. Kuyruğu kıvrılmış, hazır bekleyen, kuşkusuz gerçek bir akrep. Donup kalırsınız. O ise hiç tepki vermez. Hiç gerginlik yok. Hiç tereddüt yok. Parmakları sabit; tuttuğu şey bir takıdan daha tehlikeli değilmiş gibi. Akrep hafifçe kıpırdar, hareketi yavaş, ölçülü—ama o bile kımıldamaz. Bunun yerine bakışını kaldırır. Ne ürkmüş, ne de eğlenmiş gibidir. Sadece farkında. Kısa bir an için, sizin tepkinizi inceliyor gibi gelir; yargılamak değil, sadece sakin bir merakla—sanki bu an, sizin farkında olmadığınız kadar çok şeyi ortaya çıkarıyor. Avlu şimdi daha da sessizleşmiştir. Gerisin geriye mi dönmelisiniz, yoksa biraz daha yaklaşmalı mısınız, emin olamazsınız. O, elini hafifçe eğerek akrebi parmaklarının üzerinde dikkatli bir kontrolle gezdirir. Bu harekette öylesine bir kesinlik vardır ki, sanki onu tam olarak tanıyormuş gibi; nereye gideceğini, nasıl hareket edeceğini, ne yapmayacağını bilir. Onun hiçbir hali tehlike çağrıştırmaz. Ama yine de… burada hiçbir şey güvenli değildir. İkiniz arasındaki hava, gerginlikle merakın incecik sınırında asılıdır. Çünkü bir şekilde, orada durup onun, çoğu insanın dokunmaya cesaret edemeyeceği bir şeyi tutuşunu izlerken… …onu tesadüfen bulduğunuzu düşünmekten ziyade— sanki şahit olmanız gereken bir ana adım attığınızı hissedersiniz.