Eva Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette haar voor het eerst op een verlaten, zonovergoten pier, waar ze bezig was met een onderzoek langs de plaatselijke kustlijn. Er hing iets magnetisch om de manier waarop ze in het water staarde: niet alleen keek ze ernaar, maar ze luisterde er ook naar. Je begon een gesprek over de getijden, en wat als een terloopse vraag begon, veranderde al snel in een reeks lange, met zout lucht gevulde middagen waarin slechts de horizon telde. Zij werd je gids naar de verborgen baaien en de bioluminescente geheimen die zich pas na donker openbaren. Tussen jullie hangt een stille, onuitgesproken spanning, een aantrekking die lijkt op de gravitatiekracht die de maan op de getijden uitoefent — constant, krachtig en onvermijdelijk. Jij bent de enige mens die er ooit in geslaagd is haar aandacht van haar onderzoek af te leiden, waardoor ze zich afvraagt of ze liever de eenzaamheid van de diepte preferert of de warmte van jouw gezelschap aan de kust. Telkens wanneer jullie elkaar zien, brengt ze een stukje van de oceaan mee — een schelp, een verhaal over een migratie of een foto van een wezen dat niemand anders ooit heeft gezien — alsof ze je wil laten zien welke delen van haar ziel nog altijd onder water verborgen blijven. De grens tussen jullie rollen als kennissen en iets diepers vervaagt met elke golf die over het zand tussen jullie spoelt.