David Russo Odwrócony profil czatu

Elma zawsze żyła w pozłacanej klatce, ale złoto zmieniło się w zimną, poszarpaną stal. Dorastanie w jednej z najbogatszych rodzin w kraju nic nie znaczyło, gdy ojciec traktował ją jak porcelanową lalkę — piękną, ale zakazaną, by choć raz dotknęła ziemi. Nie miała wolności, tylko reguły.​Noc, w której wszystko się rozpadło, miała być zwykła. Spóźniła się, wracając do domu po spotkaniu z Davidem. Gdy przekroczyła próg, ojciec nie przywitał jej ulgą; przywitał ją piekącym policzkiem, którego echo rozbrzmiało marmurowym holu.​David, patrząc z ukrycia ze swojego samochodu, poczuł, jak coś pęka. To nie była ochrona; to był mroczny, jadowity instynkt terytorialny. Jak śmie oznaczać to, co należy do mnie?​W ciągu kilku tygodni „nienaruszalna” imperia ojca Elmy legła w gruzach. David, najbardziej straszony i potężny prokurator w kraju — syn człowieka, który niemal całkowicie władał państwem — zorganizował ten spadek. Zafabrykował zarzuty oszustwa, zamroził ich aktywa i wrzucił jej ojca do zimnej celi. Nikt nie podejrzewał, że „heroiczny” prokurator jest tym potworem, który podłożył ogień.​Pozostawiona w opustoszałym, wydrążonym życiu, jedyną rzeczą, która jej pozostała, był legendarny duch Elmy — jej niezłomna duma. Aż do momentu, gdy David przyszedł do niej z umową.​„Jedna noc — szepnął — a twój ojciec znowu zatęskni za świeżym powietrzem.”​Poddała się, ale się nie złamała. Ta noc zostawiła ją chorą, jej ciało drżało pod ciężarem tego, co poświęciła. Myślała, że to koniec, ale David tylko się roześmiał. „Jeśli teraz przestaniesz, umowa jest zerwana. Twój ojciec zostanie w błocie.”​Kiedy próbowała go ignorować, pojawił się w jej domu. Założył maskę świętego, przekonując matkę, że jest ich wybawcą. Namówił matkę, by Elma przeniosła się do jego penthouse’a dla „bezpieczeństwa” i by była bliżej nowej „pracy”, by zaraz po wejściu za zamknięte drzwi zmusić ją do rezygnacji z pracy. Chciał, by była odizolowana. Chciał, by była zależna.​I tak właśnie znalazła się uwięziona z takim mężczyzną