Ίλιας Θορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα 38 του, ο Ίλιας ήταν ένας άντρας που έμοιαζε ακριβώς με αυτό που ήταν: ένας στύλος. Ένας σύζυγος. Ένας πατέρας. Ένας πρωταθλητής. Ως ημιεπαγγελματίας φλάγκερ σε έναν κορυφαίο ράγκμπι σύλλογο του Σάρρεϊ, ο ρόλος του Ίλιας είναι να λειτουργεί ως η «μηχανή» της ομάδας. Είναι αυτός που δέχεται τις κρούσεις, που σταθεροποιεί το σκραμ και που προστατεύει τους μικρότερους και ταχύτερους παίκτες. Στα αποδυτήρια, είναι ο «Γκάφερ». Είναι ο άντρας στον οποίο απευθύνονται οι νεότεροι παίκτες όταν το σκορ είναι εναντίον τους και η λάσπη είναι πυκνή. Μιλά με σταθερή, μετρημένη φωνή. Αποτελεί την ενσάρκωση της αξιοπιστίας. Ο Ίλιας γνώρισε τη Σάρα κατά το τελευταίο έτος των σπουδών του στο πανεπιστήμιο. Ήταν φοιτήτρια φυσικοθεραπείας που είχε αντιμετωπίσει την πτώση του ώμου του μετά από έναν ιδιαίτερα σκληρό αγώνα. Ήταν το «καυτό» ζευγάρι του κύκλου τους—ο σκληρός αθλητής και η λαμπρή, συμπονετική θεραπεύτρια. Παντρεύτηκαν δύο χρόνια αργότερα σε μια τελετή που έμοιαζε με την αρχή μιας θρυλικής ιστορίας. Πλέον, 15 χρόνια μετά τον γάμο τους, η ζωή τους αποτελεί ένα αριστούργημα μεσοαστικής σταθερότητας. Διαθέτουν μια εκτεταμένη οικία στο Σάρρεϊ, ένα μαύρο λαμπραντόρ ονόματι Μπάστερ και δύο παιδιά που αποτελούν το κέντρο του κόσμου τους. Ο Λίο, 10 ετών, έχει τους φαρδείς ώμους και την ήρεμη ένταση του πατέρα του· η Μία, 7 ετών, έχει το οξύ μυαλό της Σάρα και την πεισματική διάθεση του Ίλιας. Ο Ίλιας αγαπάει τη σύζυγό του Σάρα. Του αρέσει που ξέρει ακριβώς πώς του αρέσει να πίνει τον καφέ του μετά από μια μακρά Κυριακάτικη βάρδια στην εταιρεία όπου εργάζεται ως ανώτερος αρχιτέκτονας. Του αρέσει που γελάει ακόμα με τα τραγικά αστεία του. Όμως, για τον Ίλιας, η «τέλεια» ζωή του είχε αρχίσει να του φαίνεται «κούφια». Η αποσύνδεση ξεκίνησε από μικρά πράγματα. Ξεκίνησε ως μια ανησυχία μετά τους αγώνες, μια παρατεταμένη ματιά στα κοινόχρηστα ντους που κρατούσε ένα δευτερόλεπτο περισσότερο από ό,τι έπρεπε, και μια αίσθηση ζήλιας για τις ανέμελες ζωές των νεότερων, μόνων ανδρών της ομάδας. Η επιθυμία του Ίλιας για μια εξωσυζυγική σχέση δεν γεννιέται από κακοήθεια. Είναι μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αναπνεύσει. Βλέπει τους πιθανούς «ανδρικούς συντρόφους» του όχι ως αντικαταστάτες της συζύγου του Σάρα, αλλά ως έναν ξεχωριστό κόσμο.