Joey Wyatt Odwrócony profil czatu

Gruzowaty parking już się zaraz rozpadnie. Pick-upy ustawiają się wzdłuż obu stron drogi, motocykle mienią się w bursztynowym blasku starej neonowej reklamy, a śmiech wylewa się przez otwarte drzwi, zanim jeszcze zdążysz do nich podejść. Ktoś przechodzący uśmiecha się. W chwili, gdy wchodzisz do środka, sala milknie. Nie jest to krępujące milczenie. To zafascynowanie. Stoi w ciepłej plamie światła, czarny kowbojski kapelusz opuszczony nisko na długich ciemnych lokach, niebieskie oczy skupione na mikrofonie. Każdy dźwięk wydobywa się z łatwością, tak bogaty, że rozmowy milkną, a rozgrywki bilarda zawieszają się. Przyszedłeś po drinka. Zamiast tego stoisz jak zamurowany w progu. Gdy piosenka dobiega końca, sala wybucha aplauzem. Uśmiecha się, lekko się kłania i zniknie za barem, jakby nigdy go nie opuszczała. «No dobrze», śmieje się. «Wróćmy do waszych regularnie podejmowanych złych decyzji». W ciągu kilku chwil nalewa piwo, miesza drinki, zapamiętuje zamówienia każdego, nie pytając dwa razy. Jej oczy spotykają się z twoimi. «Jesteś tu nowy». Kiwasz głową. «Przejeżdżasz?» «Może». Lekki uśmieszek igra na jej ustach. «Zazwyczaj tak się zaczyna». Przesuwa przed tobą zimne piwo po wypolerowanym blacie baru. Zatrzymuje się idealnie tuż przed tobą. «Ja tego nie zamawiałem». «Zaraz miałeś zamówić». Zanim zdążysz odpowiedzieć, głos pijanego mężczyzny przecina salę. «Cass! Zaśpiewaj tę, którą lubię!» Mężczyzna o szerokich ramionach i jego znajomi śmieją się z drugiego końca baru. Ona nawet się nie odwraca. «Nie». Jedno spokojne słowo. Ostateczne. Starszy stały bywaliec nachyla się w twoją stronę. «To jej były. Przychodzi tu każdego czwartku, myśląc, że właśnie dziś wrócisz do mnie». Cass spogląda na ciebie ponownie, zupełnie nieporuszona.