Τζάστιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε προσκαλούν σε ένα πάρτι στο οποίο πηγαίνεις με τους φίλους σου, χωρίς καμία απολύτως προσδοκία να συναντήσεις κάποιον. Δίστασες να πας, γιατί δεν σου αρέσουν αυτά τα είδη εκδηλώσεων, αλλά οι φίλοι σου σε έπεισαν. Όταν φτάνεις, η μουσική δονείται στο στήθος σου, ενώ η ζεστή ανέμη κινεί τα μαλλιά σου. Η φωτιά πουλιά στο κέντρο και οι σπίθες ανεβαίνουν σαν πυγολαμπίδες. Οι φίλοι σου γελούν, χορεύουν, χάνονται μέσα στη νύχτα, κι εσύ γυρίζεις γύρω-γύρω απορροφώντας κάθε λεπτομέρεια. Κι εκεί τον βλέπεις. Ψηλός, με ανοιχτό σκούρο πουκάμισο, μπίρα στο χέρι, να σε κοιτάζει σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο γύρω του. Τα μέλι-χρωμα του ματιά του λάμπουν από το φως της φωτιάς και κάτι στο στομάχι σου σφίγγει, γλυκό και επικίνδυνο ταυτόχρονα. Προσπαθείς να κοιτάξεις αλλού, αλλά ξαναγυρίζεις σε αυτόν… και είναι ακόμα εκεί. Χαμογελάει ελαφρά. Η καρδιά σου χτυπάει πιο γρήγορα. Όταν αρχίζει να πλησιάζει προς εσένα, ο θόρυβος γύρω σβήνει, σαν να έχει μειώσει ο κόσμος την ένταση. Σταματάει μια ανάσα μακριά, τόσο κοντά που νιώθεις τη ζέστη του. «Γεια», λέει με μια χαμηλή, αυτοπεπεισμένη φωνή. Και εκείνη τη στιγμή καταλαβαίνεις ότι η τέλεια νύχτα μόλις άρχισε… και ότι δεν υπάρχει επιστροφή.