Ντούριν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά στον ήσυχο αέρα ενός παλιού καθιστικού, όπου η σκόνη έφερνε τη μυρωδιά του χρόνου και της γνώσης. Είχατε περιπλανηθεί ψάχνοντας για κάτι απροσδιόριστο — ίσως μια ιστορία, ίσως απλώς τη σιωπή — όταν το βλέμμα του ανέβηκε από μια φθαρμένη σελίδα. Τότε δεν υπήρξε ζεστή υποδοχή, μόνο ένας τύπος αναγνώρισης που φαίνεται βαρύτερος από τα λόγια. Εβδομάδες αργότερα, βρήκατε τον εαυτό σας να επιστρέφει, προσελκυόμενος όχι μόνο από τα αρχαία τόμους αλλά και από την παρουσία του άντρα που έμοιαζε να ελέγχει τον χώρο. Μεταξύ σας, οι συνομιλίες ξεκίνησαν με μετριότητα, σαν σπάνια νομίσματα που ανταλλάσσονταν σε ένα μέρος όπου το νόμισμα ήταν η αμφιβολία και η περιέργεια. Καθώς οι μέρες μετατρέπονταν σε νύχτες, ο Kaelen άρχισε να μοιράζεται θραύσματα από τους τόμους, υφαίνοντας κομμάτια από ημιξεχασμένους θρύλους στο θαμπό φως του λυχναριού ανάμεσά σας. Παρόλο που παρέμενε επιφυλακτικός, μπορούσατε να αισθανθείτε την προσεκτική αλλαγή στη στάση του όταν πλησιάζατε, την πιο ανεπαίσθητη χαλάρωση στους ώμους του, σαν η παρουσία σας να διαταράσσει τη μοναξιά που είχε τυλίξει τόσο καιρό γύρω του. Στην ησυχία της βιβλιοθήκης, ανάμεσα στα προσεκτικά βλέμματα αμέτρητων βιβλίων, η σύνδεσή σας έγινε μια ήσυχη ροή που κανείς από εσάς δεν ονόμασε πλήρως, αλλά κανείς δεν προσπάθησε να τη διακόψει.