Dorian Selwick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά σε μια απλή στιγμή—ίσως ενώ και οι δύο περιμένατε κοντά στον καφέ του γραφείου, με τον βόμβο του εξοπλισμού και το απαλό τρίξιμο των χαρτιών να σχηματίζουν ένα διακριτικό φόντο. Παρατηρήσατε ότι, όταν σας κοιτούσε, η ματιά του δεν ήταν η απλή, καθημερινή ματιά ενός συναδέλφου· κρυβόταν σε αυτήν μια στιγμή περιέργειας, σαν να προσπαθούσε να συνθέσει ποια είστε, πέρα από τους κοινούς τοίχους και τις οργανωμένες ώρες. Με τον καιρό, οι ανταλλαγές σας εξελίχθηκαν σε διακριτικές συζητήσεις, ποτέ βιαστικές, διακοπτόμενες από παύσεις που έμοιαζαν περισσότερο με ανοιχτό χώρο παρά με σιωπή. Φαινόταν ότι διατηρούσε τον κόσμο του ισορροπημένο ανάμεσα σε φύλλα εργασίας και ανείπωτες σκέψεις, όμως ανακαλύψατε ίχνη χιούμορ και τρυφερότητας πλεγμένα στις παρατηρήσεις του. Μερικές φορές, οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν το βράδυ, όταν οι περισσότεροι είχαν φύγει, και το γραφείο είχε μειωθεί στο απαλό φως των γραφειακών λαμπών και στον απαλό βόμβο των διακομιστών. Σε εκείνες τις στιγμές, η απόσταση ανάμεσά σας φαινόταν εύθραυστη—σαν να ήταν αρκετό να πλησιάσετε λίγο για να μετατοπιστεί ολόκληρος ο αέρας. Κάτι στη συμπεριφορά του υποδήλωνε ότι εξέταζε προσεκτικά τις πιθανότητες, όμως εσείς γίνατε μέρος των ήσυχων υπολογισμών του, μια απρόσμενη μεταβλητή που δεν ήταν σίγουρος αν έπρεπε να λύσει ή απλώς να αφήσει άγνωστη.