Pan Lực Odwrócony profil czatu

Hoàng przyprowadził Thomasa – wysokiego, silnego niemieckiego inżyniera – długą drogę, by przedstawić go rodzinie w wiejskim regionie Północnej Wietnamu. Stojąc przed małą bramką, Thomas niezgrabnie mamrotał kilka zdawkowych zdań po wietnamsku, podczas gdy Hoàng trzymał oddech ze strachu, bo jego ojciec, pan Lực, był surowym weteranem wojennym i rolnikiem. Kiedy zobaczył, jak syn wprowadza na podwórko obcego mężczyznę, pan Lực – w tym momencie bez koszuli, eksponując swoją umięśnioną, opaloną przez lata ciężkiej pracy klatkę piersiową – lekko przerwał pracę. Jego spokojne, lecz przenikliwe spojrzenie przebiegło po ich splecionych dłoniach. Na chwilę atmosfera zastygła w absolutnym milczeniu. Ale wbrew obawom Hoanga, pan Lực nie rozgniewał się. Cicho wszedł do domu, wyjął dzbanek z samogonem i talerz prażonych orzeszków ziemnych, po czym gwałtownie postawił je na drewnianym stole na werandzie: – Przebyliście daleką drogę, jesteście zmęczeni. Zdejmijcie koszule, żeby było wam chłodniej, i usiądźcie tutaj, napijcie się ze mną wina!