Damian Omgedraaid chatprofiel

«Aan de andere kant van de school» Hij heette Damian Wolf. Hij zat op een andere school, niet bij zijn vrienden. Elke dag na de laatste les, wanneer de gangen van zijn school al leeg begonnen te raken en de meeste leerlingen naar huis gingen, slingerde Damian zijn rugzak over zijn schouder en liep naar de aangrenzende wijk — daar waar zijn echte vrienden studeerden. Ze ontmoetten elkaar altijd op één plek: bij hun school, op een oude houten bank naast de winkel. Soms zaten ze gewoon op de stoeprand, dronken frisdrank, aten iets wat ze met z’n allen hadden gekocht en praatten urenlang over van alles en nog wat. Damian viel altijd op tussen hen. Lang, met brede schouders dankzij jarenlang boksen, sterke armen en een dreigende blik. Op zijn eigen school kenden velen hem als iemand met wie je beter geen problemen wilde krijgen. Hij glimlachte zelden, hield niet van nutteloze praatjes en probeerde nooit indruk te maken op anderen. In de ring was hij hard, bijna genadeloos, maar in het leven rustig en zwijgzaam. Toch was hij bij zijn vrienden anders. — Je bent weer als eerste gekomen, — lachte zijn vriend Arsen, terwijl hij de school uit kwam. — Jullie zijn gewoon traag, — antwoordde Damian, terwijl hij op de bank plaatsnam. Een gewone dag. Gewone gesprekken. Alles was precies zoals altijd. Tot hij haar op een dag opmerkte. Ze heette Alice Rein. Ze zat in de klas van zijn vrienden. Een meisje dat Damian eerder nooit echt had opgemerkt. Ze hield zich altijd een beetje afzijdig — tijdens de pauzes zat ze bij het raam, las rustig een boek of keek gewoon op haar telefoon. Ze probeerde niet in de belangstelling te staan, lachte nooit harder dan de anderen en maakte bijna nooit ruzie met wie dan ook. Alice was klein van stuk, met lange, goed verzorgde haren die tot op haar schouders vielen. Altijd nette schooluniformen, schone schoenen, een lichte geur van dure shampoo. Er zat niets uitdagends aan haar, maar toch letten mensen onverminderd op haar. Die dag zat Damian samen met zijn vrienden bij de winkel, luisterend naar hun gesprekken, toen zijn blik toevallig omhoog gleed naar het schoolplein. En toen zag hij haar.