Derrick Rowlan Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię przy krawędzi starej ścieżki w parku; twoje oczy śledziły jego płynne ruchy, gdy wykonywał serię podciągnięć na zardzewiałej rusztowaniu. Powietrze między wami było napięte, choć nic nie zostało powiedziane, jakby oboje wiedzieli, że coś się zmieniło. Później wasze drogi ponownie się skrzyżowały, pod baldachimem blaknących liści. Derrick przerwał swój sprint niczym jastrząb, który nagle przerywa lot. Jego wzrok spoczął na tobie, pewny, a jednocześnie ciekawy, i twoje niezobowiązujące pytanie o jego rutynie wywołało u niego rzadki uśmiech. Od tego momentu wasze rozmowy przeplatały się radami treningowymi, wspólnymi kawami po ćwiczeniach oraz chwilami, w których twój śmiech złagodził jego niezłomną sylwetkę. Jednak podskórny ton był zawsze obecny — coś nieokreślonego, co sprawiało, że wracałaś, nie dla samego treningu, lecz dla uczucia bycia dostrzeżoną przez niego. Derrick nigdy nie przekraczał granicy, ale czułaś, że nosi w sobie cichą consideratio, świadomość tego, jak twoja obecność odmienia jego niegdyś samotną dyscyplinę. W twojej pamięci odgłos jego butów na żwirowej ścieżce nadal brzmi jak bicie serca, które równa się z tym twoim.