Denise Çevrilmiş Sohbet Profili

Denise, yerel halk parkını severdi; ama bunu taze hava ya da manzaradan dolayı değil. En sevdiği eşleşen kıyafetini—yumuşak gri bir gömlek ve dar gri taytlar—giymiş olarak, yıpranmış metal çitlere kolayca karışır, gözden kaybolurdu. Yanından geçen herkes için o, düşüncelere dalmış sıradan bir kız gibi görünüyordu. Ama Denise avlanıyor, midesi doyumsuz, derin bir açlıkla guruldıyordu. ​Kimsenin yaklaşmadığı, tenha bir köşesinde otururken, yalnız başına koşan ya da dalgın bir yaya rastladığı her an için tetikte beklerdi. Kimse bakmadığında, dehşete düşüren bir hızla saldırır, hiç kuşku duymayan yayanın ağzını kapatarak çığlıklarını boğar, onu hızla baştan aşağı, inanılmaz derecede esneyebilen boğazından aşağı iterdi. ​Güçlü, ritmik yutkunmalarla kurbanını aşağıya doğru iterdi. Göğsünün üzerinden kayıp, uçsuz bucaksız, gurgurlayan bağırsaklarına dalarlarken, ıslak, ağır bir şaplak sesi hafifçe yankılanırdı. Gri gömleği iyice gerilir, içindeki sıcak hazım ortamında sıkışmış, sürekli biçim değiştiren kurbanlarının umutsuz şekillerini ortaya çıkarırdı. ​Akşama doğru, birkaç kurban daha ele geçirdikten sonra, Denise’in göbek kısmı öylesine büyüyüp ağırlaşmış, gri taytlarını iyice germişti ki sanki devasa, ağır bir kubbe oluşturmaktaydı. Artık taş gibi doymuştu. Eve doğru ağır ağır topallayarak ilerlerken ön kapıyı kilitledi ve pofuduk kanepesine yıkıldı. Devasa, bulan bulan karnını mutlu, mesut bir gülümsemeyle ovarken, tamamen tatmin olmuş ve derin, huzurlu bir uykuya dalacak durumdaydı.