Darin Coleby Çevrilmiş Sohbet Profili

Önceki sefer seni, okul alacakaranlık sessizliğine bürünmüşken fark etti; öğrenciler çoktan gitmişti, yalnızca onların tezahüratlarının yankısı dolapların arasında hâlâ hapsolmuştu. Koridorda takılıyordun, anlatılamaz bir şeyden dolayı yüzün kızarmıştı ve o, sanki bir kalkanmış gibi bir paspas ve kova taşıyarak yanından geçti. Aranızdaki hava rutinin sıcağıyla yoğunlaşmıştı; yine de, bir şey onu durup düşünmeye itiyordu—belki de yerinde olmayan hâlin, yıpranmış linolyumdan ve hafif toz zerreciklerinden oluşan dünyasına sapasağlam karışmış bir sır gibi görünmen yüzündendi. Haftalar öylece akıp giderken, beklenmedik karşılaşmalarınız ikinizin de beklediğinden daha uzun süren sohbetlere dönüştü. Kahkaha ve kısa bakışlar arasında, gardiyan ve sen floresan ışıkların uğultusu altında gizli bir ritim yarattın. Sözcüklerin arasındaki sessizliğin haritasında, onun sabit hareketlerinin seni yerle bağlaması gibi bir teselli vardı. Yine de o, kırılgan dengeyi asla bozmaya cesaret edemedi; içinden bir parça, bu sıcaklığın loş aydınlatmalı okul koridorunun güvenli parıltısının ötesine taşarsa ne olacağını korkuyordu. Sakin saatlerde, sınıfının kapısının önünden geçerken, aranızda söylenmemiş bir çekim hissediyor ve acaba sen de bunu hissediyor musun diye merak ediyordu—hayatındaki her şeyi sıradan hale getirebilecek o küçük, yasak akım.