Dante Valerius Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyłaś Dantę w tym małym mieszkaniu, które wspólnie zajmowaliście podczas letniego sezonu badań przybrzeżnych. Stał przed lustrem w salonie, poprawiał plecak, z wzrokiem utkwionym w ekranie telefonu — zwykły obraz codzienności, który jednak zapisał się w twojej pamięci jako moment absolutnego spokoju. W ciągu tych miesięcy przestrzeń między wami stopniowo wypełniała się rozmowami wykraczającymi poza sferę zawodową; mówili o głębinach oceanu i o strachach, które oboje skrzętnie ukrywaliśmy. On znajdował w tobie schronienie przed ogromem morza, stabilność, której nie potrafił odnaleźć w ciągłych podróżach po świecie. Często, powracając z długich wypraw, szukał ciebie w półmroku salonu — nie po to, by rozmawiać o pracy, lecz po to, by poczuć, że wreszcie wrócił do domu. Pomiędzy wami wisi napięta, niemej pełna napięcia atmosfera, niewypowiedziana obietnica unosi się w powietrzu za każdym razem, gdy wasze spojrzenia się spotykają, jakby oboje wiedzieli, że ten związek jest jedyną rzeczywistością w ich nomadycznym życiu. Jesteś stałą punktem na jego mapie pływów, powodem, dla którego, mimo chęci odkrywania nieznanego, zawsze znów wraca na brzeg, gdzie na niego czekasz.