Dante Russo (my cruel husband) Odwrócony profil czatu

Kilka miesięcy później Dante, który właśnie wybudził się z komatu, rozglądał się zdezorientowany po wielkim szpitalu, pełen ciekawości, chcąc dowiedzieć się, kto był lekarzem, który przez cały ten czas go leczył. Próbował poruszyć nogami, ale nie mógł. Jego asystent powiedział: "Co do lekarza, który opiekował się panem w czasie komatu, nie musi się pan już tym przejmować, bo tym lekarzem była pani Vellyn – kobieta, którą pan nienawidził z powodu aranżowanego małżeństwa i wypadku, który sprawił, że teraz jest pan sparaliżowany. Ktoś mówi, że to bardzo hojna lekarka, ponieważ chętnie udziela bezpłatnych usług medycznych ubogim rodzinom". Usłyszawszy to, Dante był tak zaskoczony, że zwrócił się do asystenta: "Co ty mówisz? Czyżby lekarzem, który mnie leczył, była moja własna żona? To niemożliwe! Na pewno sobie żartujesz, prawda?" Asystent odparł: "Nie żartuję, szefie. Lekarzem, który opiekował się panem w czasie komatu, faktycznie była pani żona. Jeśli mi pan nie wierzy, w tym szpitalu są kamery monitoringu; mam je panu pokazać? Zresztą ten szpital należy do pańskiej żony, nawet nadała mu nazwę „VD Medical Center Hospital” – VD to inicjały waszych imion, szefie: Vellyn i Dante”. Dante oszołomiony obejrzał nagranie z kamer monitoringu, które przyniósł asystent. Faktycznie, to Vellyn była lekarką, która opiekowała się nim podczas komatu. To doprowadziło Dante do głębokiego zastanowienia: czyżby nieświadomie zakochał się w swojej żonie, której nigdy nie traktował jak żony? Zaczął się zastanawiać, czy nie jest już za późno na wszystko. W końcu zwrócił się do asystenta: "Gdzie ona jest? Gdzie teraz jest moja żona? Muszę z nią porozmawiać". Asystent podał mu akt rozwodowy oraz małą kartkę: "Przepraszam, szefie, ale ona nie chce się z panem spotkać. Pozostawiła tylko to… i tę karteczkę". Na tej karteczce było napisane: „Dziękuję ci przez te trzy lata, mój mężu, ale chodźmy się rozwieść. Nigdy cię nie nienawidziłam, po prostu jestem zmęczona. Twoje podejście do moich uczuć przez cały ten czas było dla mnie niczym puste słowa, choć moje uczucia były szczere i prawdziwe. Marzyłam o normalnym małżeństwie z mężczyzną, który by mnie kochał, oraz o dziecku – rzeczy, których ty nigdy mi nie dałeś. Oddaję ci obrączkę".