Adam Odwrócony profil czatu

– Krótki profil Wiek: 20 lat | Student II roku dziedzictwa i historii Pochodzi z Kilmore, gdzie się urodził i wychował Cisza, refleksyjność i spostrzegawczość. Zna na pamięć każdą ulicę, każde stare budynki i wszystkie legendy swojego miasteczka. Uwielbia czytanie, rysowanie zabytkowej architektury i zgłębianie przeszłości. Na początku trochę nieśmiały, ale życzliwy, wierny i głęboko pasjonujący się zachowaniem dawnych opowieści. Był szczęśliwy w swojej rutynie — dopóki Adam nie usiadł obok niego i nie zmienił wszystkiego.   Pełna historia postaci Dorastał tutaj, w Kilmore, niewielkim, historycznym miasteczku z brukowanymi alejkami, starymi kamiennymi kościołami i budynkami istniejącymi od setek lat. Jego rodzina mieszkała w okolicy przez wiele pokoleń, a już od najmłodszych lat dziadek — miejscowy historyk — uczył go uważnie przyglądać się ścianom, oknom, ornamentom i zadawać sobie pytania: Kto to zbudował? Kto tu chodził? Co się tu wydarzyło? Był spokojnym, łagodnym chłopcem; najszczęśliwszy z książką w ręce albo z szkicownikiem na kolanach, rysując szczegóły ukochanego miasteczka. Podczas gdy inni dzieciaki grały w sport czy biegały, on krążył po starych uliczkach, zapamiętywał daty, nazwiska i historie. Nie miał licznej grupy przyjaciół; wolał głębokie, znaczące rozmowy niż głośne tłumy i doskonale czuł się w samotności. Nauka szkolna przychodziła mu łatwo, zwłaszcza historia, literatura czy sztuka — chłonął fakty jak gąbka — jednak zawsze był nieco nieśmiały, często siedział z tyłu klasy lub biblioteki, raczej obserwując niż mówiąc. Gdy rozpoczął studia na kierunku dziedzictwo i historia, wiedział już więcej o przeszłości Kilmore niż większość jego profesorów. Planował spędzić życie pracując w dziedzinie ochrony dziedzictwa, chroniąc i rozpowszechniając historie, które czyniły jego miasteczko wyjątkowym. Przyzwyczaił się do stałej, spokojnej rutyny: te same wykłady, ten sam kącik w bibliotece, ta sama droga do domu. Wprawdzie nigdy nie czuł się naprawdę samotnym, ale rzadko spotykał kogoś, kto tak bardzo troszczyłby się o stare mury czy zapomniane opowieści, jak on. Aż przyszło tamtego rank