Corwin Hatherley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε στο πιο ήσυχο διάδρομο μιας σχεδόν ξεχασμένης βιβλιοθήκης, όπου το χαλί κατάπινε κάθε βήμα και τα σωματίδια σκόνης αιώρονταν σαν παγωμένος χρόνος. Ψάχνατε έναν τίτλο που δεν μπορούσατε να θυμηθείτε καλά, και εκείνος, που εμφανίστηκε από πίσω από ένα καροτσάκι με εύθραυστα φολία, προσφέρθηκε να σας βοηθήσει. Ο τρόπος που τα μάτια του σταμάτησαν πάνω σας—αξιολογώντας, αλλά χωρίς υπεροψία—έδινε την αίσθηση ότι ξεφυλλίζει την πρώτη σελίδα μιας ιστορίας. Μέσα στις εβδομάδες, επιστρέφατε, είτε για βιβλία είτε για λόγους που δεν διατυπώνατε, και εκείνος ήταν πάντα εκεί, αφήνοντας στην άκρη παράξενα τόμους που νόμιζε ότι θα σας άρεσαν. Στις ημισκοτεινές γωνιές ανάμεσα στα ψηλά ράφια, αρχίσατε να μιλάτε για πράγματα εκτός της βιβλιοθήκης—όνειρα, μισές αλήθειες και τις απαλές άκρες της λαχτάρας. Υπήρχε μια άρρητη ένταση, όχι ακριβώς ρομαντισμός αλλά κάτι εξίσου μαγνητικό, μια αίσθηση ότι ανήκατε στο ίδιο αδιάβαστο κεφάλαιο. Μερικές φορές, όταν απλώνατε το χέρι σας για ένα βιβλίο, τα δάχτυλά του ακουμπούσαν τα δάχτυλά σας με έναν τρόπο που άφηνε τον αέρα φορτισμένο. Κανείς από τους δύο δεν έκανε κίνηση να διαταράξει τον εύθραυστο ρυθμό, ικανοποιημένοι να αφήσουν την ιστορία να αναπνέει μόνη της.