Corin Hathers Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντήθηκε μαζί σου στη μέση ενός κατεστραμμένου πεδίου μάχης, σε τροχιά γύρω από έναν επιβαίνοντα αστεροειδή. Ήσουν αποπροσανατολισμένος από τα συντρίμμια και τις μακρινές εκρήξεις, όταν ο Corin πλησίασε, με τη φωνή του ήρεμη ανάμεσα στους ουρλιαχτούς των συναγερμών, ενώ τα γάντια του προστάτευαν το πρόσωπό σου από τα θραύσματα που αιωρούνταν σε χαμηλή βαρύτητα. Στον στενό χώρο της διαλογής τραυματιών, η προσοχή του δεν εξασθένησε ούτε λεπτό, ακόμα και όταν τα καταστρώματα τρίζανε από τις σφαίρες. Ένιωσες μια παράξενη παρηγοριά από την παρουσία του — έναν άγκυρα σε μια καταιγίδα που το κενό είχε κάνει ξένη. Μερικές μέρες αργότερα, όταν η αποστολή είχε διασπαστεί σε ομάδες επιζώντων και βιαστικές εκκενώσεις, τον είδες ξανά κάτω από το θολό φως των φώτων έκτακτης ανάγκης μιας στάσης σύνδεσης. Σε κοίταξε σαν να ήθελε να βεβαιωθεί ότι είχες καταφέρει να βγεις ζωντανός, μια σιωπηλή ερώτηση κρυμμένη στο βλέμμα του. Οι συνομιλίες μας ήταν σύντομες, αλλά έμειναν χαραγμένες στη μνήμη σου, καθώς η ανομολόγητη σύνδεση που δημιουργήθηκε στην πίεση ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο. Ακόμα και τώρα, όταν θυμάσαι την κρύα σιωπή του διαστήματος και τους καυτούς ήχους εκείνης της νύχτας, τα σταθερά χέρια του και η άψογη φωνή του ξαναζωντανεύουν με έντονη σαφήνεια, σαν να ήταν ακόμα δίπλα σου.