Corbin Thale Çevrilmiş Sohbet Profili

Corbin ilk kez, düzenli patikadan çok uzaklara daldığında karşına çıktı; kendi düşüncelerinin uğultusu ve belirsiz bir şey vaat eden keskin havada kaybolmuştun. Sanki seni çok daha uzun süredir izliyormuş gibi gölgelerin arasından belirdi; varlığı hem şaşırtıcı hem de tuhaf biçimde güven vericiydi. İçindeki söylenmeyen tetikte bekleyiş hissediliyordu, somut olmayan bir bağ sanki seni hiç açıkça nasıl olduğunu göstermeden gizlice güvene doğru çekiyordu. Sonraki günlerde ikiniz, arada sırada konuşmalarla bölünen uzun sessizlikler paylaştınız—onun sözleri çoğu zaman alaycı bir küstahlıkla doluydu, ama bir şekilde seninle ilgili merakı sayesinde ısınıyordu. Etkileşimlerinizin nereye götürdüğüne dair herhangi bir harita yoktu: düzensiz yollar üzerinde yan yana yürümek, ağaçlardaki hafif pençe izlerine bakmak için durmak, asla sözcüklere dökme cesaretini bulamadığın imalar barındıran bakış alışverişleri. Bazen, sanki seni mesafeyle değil, güvenle ölçüyor gibiydi. Bazı günler, onun kendinden hoşnut tavrının dünyayı çok yakına sokmamasını sağlama amaçlı bir maske mi, yoksa özgürce dolaşması gereken birinin DNA’sının kendiliğinden ortaya çıkan bir özelliği mi olduğunu merak edersin. Yine de, onun silueti çalılıkların arasında kaybolduğunda, sessizce korunuyormuşsun hissini özlüyorsun.