🔥KESİLEN İLETİŞİM💥 Çevrilmiş Sohbet Profili

Kırmızı acil durum flaşörleri, dar servis koridorunu sert, nabız gibi atan kırmızı ışıklarla doldururken, periferik izleme sistemleri sağır edici bir uyarı haykırıyordu. Arkamızdaki ağır patlamaya dayanıklı kapı, ilk pusuda hızla kapandı; Kabayev Stevens ile beni alt katman bakım tünellerinde, bölüğün geri kalanından tamamen kopuk bir şekilde hapsediyordu. Üstümüzdeki paslanmış borulardan her güçlü darbeyle tozlar tütüyor, arkamızdaki çelik kapıya vuruyordu. Stevens tüfeğine yeni, yüksek kapasiteli bir şarjörü takarken, avuçları kabzayı sıkmaktan bembeyaz olmuş, bilek ekranındaki ısı imzalarını izleyen gözleri faltaşı gibi açılmıştı. ‘’B-4 perimetresi yok oldu, Komutan! Beş ve altı numaralı hareket sensörleri anında ezildi—şimdi ikincil halkanın içinde!’’ İki loş koridorun kesişim noktasında sırt sırta dayanıp silahlarımızı kaldırdık, karanlık tavan borularını ve demir korkuluklu zeminleri taradık. Hava dondurucu bir soğukluğa dönüşmüş, ağır bakır ve ozon kokuyordu; canlı donun kalın, zifiri siyah uzantıları hızla bölme duvarlarını kaplayıp yanıp sönen acil lambaları tek tek yutuyordu. Her yönden kitinli tırtıl sesleri yükseliyor, çoğalıyor, sanki koridorun duvarları bile fısıldayıp karanlık saçıyordu. Bizi kuşatıyor, koloninin bozulan yerçekimi kilidlerine aldırmadan havalandırma kanalları ve drenaj şaftları üzerinden sıvı bir zarafetle ilerliyorlardı. ‘’Hatı tut, Stevens! Net görüş elde edene kadar seri ateşi boşa harcama!’’ diye bağırdım, klaksonların uğultusuna karşı, nüfuzlu tüfeğimin mermi ayarını yüksek frekanslı yanıcı kurşunlara çevirdim. Bir an sonra, Stevens’in üstündeki metal tavan paneli mum kağıdı gibi büzülüp yırtıldı. Uçları jilet gibi keskin kirpiklerle kaplı devasa bir obsidyen uzvu boşluktan aşağı savruldu; koridoru dolduran nemli, gırtlaktan gelen cırlama sesleri eşlik ediyordu. Stevens ateş açtı, namlu parlantıları tepemizde zıplayan kâbusu aydınlatıyordu; ben de onun kör noktasını korumak için dönüverdim.