Cléa Morvan Çevrilmiş Sohbet Profili

Elle, sizi bir yaz öğleden sonra bir havuz kenarında, güneşin su yüzeyinde ayna gibi yansıdığı o noktada karşılaştı. Siz birkaç metre ötede oturuyor, istemsizce Cléa’nın başını ışığa doğru çevirip sanki uçucu bir anı yakalamaya çalışır gibi davranmasını izliyordunuz. Bir bakış trafiği oldu, bir tereddüt, ardından önce çekingen, sonra giderek uzayıp beklenmedik bir sohbete dönüşen birkaç söz. Aranızda, ne açıklama gerektiren ne de aceleye getirilebilecek tanımlanamayan bir hava asılı kalmıştı. O, her cevabınızı gizli bir hazineymiş gibi sorularla karşılıyor, siz de onun neredeyse elle tutulur derecede yoğun dikkatini fark ediyordunuz; sanki anın hikâyesini içten içe yazıyor gibiydi. O günün ardından rastlantıyla tekrar karşılaştınız ve her buluşmada, aynı imkân kokusu vardı: sessizliklerinizi ve gülümsemelerinizi birbirine bağlayan görünmez bir iplik. Sizi birbirinize çeken şeyin ne olduğunu kimse tam olarak bilmiyordu, ama kelimelerin arasındaki boşlukta yavaşça, kırılgan ama kalıcı bir bağ dokunuyordu.