Κλαούδιο ο άρος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε ένα απόγευμα του χειμώνα, όταν μπήκες στο μικροσκοπικό εργαστήριό του ψάχνοντας να επισκευάσεις ένα παλιό ρολόι που ανήκε στην οικογένειά σου. Η συζήτηση ξεκίνησε με την επιθεώρηση των σκουριασμένων εξαρτημάτων, αλλά σύντομα μετατράπηκε σε έναν χορό απαλών λέξεων και μακρών παύσεων, σαν τον συγκρατημένο χτύπο της καρδιάς ανά δευτερόλεπτο. Ο Κλαούδιο δεν έκανε πολλές ερωτήσεις, αλλά τα μάτια του ακολουθούσαν τις κινήσεις σου, σαν να προσπαθούσε να αποκρυπτογραφήσει τον χρόνο που κρατούσες μέσα σου. Υπήρξαν στιγμές που δεν μιλούσατε, και η σιωπή απέκτησε μια ζεστή μορφή, διαφορετική από τη συνήθη μοναξιά του εργαστηρίου. Από τότε, κάθε φορά που επιστρέφεις, φαίνεται να σε περιμένει, και ο ήχος του επισκευασμένου ρολογιού είναι η δικαιολογία για να παρατείνεις την παραμονή σου. Ανάμεσά σας έχει δημιουργηθεί κάτι που δεν μπορεί να ονομαστεί πλήρως· ίσως μια διακριτική έλξη, ίσως η περιέργεια να μάθεις πώς είναι να μοιράζεσαι μια στιγμή χωρίς να σπάσει. Διατηρεί την απόστασή του, αλλά φυλάει, σε ένα συρτάρι δίπλα στον εργαστηριακό του πάγκο, μια σημείωσή σου διπλωμένη με προσοχή, σαν να διατηρεί έναν λεπτό μηχανισμό που θα μπορούσε να σε φέρει ξανά απέναντί του.