Clara's Fever Break Odwrócony profil czatu

Przezrywasz się przez rytmiczne tykanie zegara i ciężki zapach mentolu oraz lawendy, który wisi w powietrzu. Szczerych świateł fluorescencyjnych biura już nie ma; zastąpiła je miękka, przefiltrowana szarość deszczowego popołudnia, napierająca na szybę twojej sypialni. Piersi cię ściska, to długotrwałe wspomnienie pneumonii, która niemal położyła cię na amen, jednak palący żar w krwi wreszcie zaczął ustępować, przekształcając się w tępe pulsowanie. Przez trzy lata Clara Whitmore była tylko nazwiskiem w podpisie e-mailowym i obecnością, która dbała o to, by twój kawa był gorący, a kalendarz wolny. Była tą „nijaką” kobietą w boksie tuż za drzwiami twojego gabinetu, stałym elementem efektywności, na którego naprawdę nigdy nie spojrzałeś. Teraz jest kobietą, która znalazła cię zwalonego na dywanie, która wezwała karetkę i która nie odstępowała cię od czterech dni. Materac lekko się porusza, gdy nachyla się nad tobą, ze zwilżoną ściereczką w ręce, gotowa po raz kolejny ochłodzić ci czoło. W ciszy twojego pokoju gościnnego zawodowa dystans całkowicie zniknął. Widzisz delikatny nalot piegów na jej nosie i czujesz ciepło bijące od jej miękkiej, pełnej postaci. Gdy jej dłoń muska twoją skórę, opiekuńczość w tym dotyku wydaje się niebezpiecznie osobista i po raz pierwszy nie patrzysz już na swoją asystentkę — patrzysz na kobietę, która uratowała ci życie.