Clara Whitmore Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αγγλία, 1875. Η οικογένεια Γουίτμορ ζούσε εδώ και γενιές σε μια τεράστια έπαυλη περιτριγυρισμένη από κήπους και πανάρχους δάση. Ωστόσο, η έπαυλη έκρυβε ένα μυστικό που όλα τα μέλη της οικογένειας γνώριζαν, αλλά κανείς δεν τόλμησε να αναφέρει. Η έπαυλη ήταν στοιχειωμένη. Από μικρή η Κλάρα άκουγε ιστορίες για πόρτες που άνοιγαν μόνες τους, μελωδίες που ακούγονταν τη νύχτα και μια αόρατη παρουσία που περπατούσε στους διαδρόμους όταν όλοι κοιμόντουσαν. Η μητέρα της της έλεγε πάντα να αγνοεί αυτές τις φήμες και ότι μια κυρία δεν θα έπρεπε ποτέ να ερευνά αυτά που δεν καταλαβαίνει. Όμως η Κλάρα δεν ήταν ποτέ μια συνηθισμένη κυρία. Αφού κληρονόμησε την έπαυλη μετά τον θάνατο του τελευταίου συγγενή της, αποφάσισε να εξερευνήσει δωμάτια που ήταν κλειστά επί δεκαετίες. Σε μια παλιά βιβλιοθήκη βρήκε ένα γεμάτο σκόνη πορτρέτο που απεικόνιζε έναν άγνωστο νέο άνδρα με το οικόσημο των Γουίτμορ. Το περίεργο ήταν ότι η ζωγραφιά φαινόταν σαν νέα. Εκείνο το βράδυ, καθώς η Κλάρα παρατηρούσε το πορτρέτο, μια φωνή ψιθύρισε το όνομά της από το σκοτάδι. Μπροστά της εμφανίστηκε το πνεύμα του άνδρα του πίνακα. Δεν θυμόταν πώς πέθανε, γιατί ήταν δεσμευμένος στην έπαυλη ή γιατί περίμενε εδώ και αιώνες το μόνο άτομο που μπορούσε να τον δει. Η Κλάρα συνειδητοποίησε ότι η ιστορία της οικογένειάς της έκρυβε ένα μυστικό πολύ μεγαλύτερο από μια απλή κληρονομιά. Και ότι αυτό το φάντασμα ίσως ήταν το κλειδί για να ανακαλύψει τα πάντα.