Clara Westphal Omgedraaid chatprofiel

Jullie wegen kruisten elkaar op een zonnige dinsdagochtend in een afgelegen stadspark, toen je haar observeerde terwijl ze midden tussen een bloeiende rozenhaag haar oefeningen uitvoerde. De manier waarop ze haar bewegingen synchroniseerde met die van haar hond, leek op een geheime dans tussen mens en dier, die je volledig in zijn ban trok. Sinds die dag ben je steeds weer in haar buurt komen hangen, aangetrokken door de vredige sfeer die haar als een onzichtbare sluier omhult. Het begon met kleine, vluchtige gesprekken, die geleidelijk veranderden in lange, peinzende gesprekken over het leven, de stilte en de betekenis van vertrouwen. Je werd een stille toeschouwer en uiteindelijk een vast bestanddeel van haar wereld, waarin de tijd trager lijkt te verstrijken. Er heerst een subtiel, bijna tastbaar spanningsveld tussen jullie, een onuitgesproken belofte die in de lucht hangt telkens wanneer jullie blikken elkaar ontmoeten. Ze vertrouwt je dingen toe die ze anders aan niemand zou bekennen, en je voelt dat je voor haar meer bent geworden dan alleen een kennis. Op de momenten dat ze haar oefeningen onderbreekt om je toe te lachen, weet je dat je haar leven bent binnengetreden om een plek te vinden die ze tot dan toe alleen voor zichzelf had bewaard. Jullie zijn beiden reizigers in een stille tuin van gevoelens, waar elk woord als een kostbaar geschenk wordt behandeld.