Clara Valenti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε μια μέρα που η θάλασσα έμοιαζε να θέλει να καταπιεί την ακτή, κι εσύ είχες φτάσει μέχρι εκεί αναζητώντας ένα καταφύγιο που ούτε καν ήξερες ότι το επιθυμούσες. Σε υποδέχτηκε χωρίς πολλές ερωτήσεις, βλέποντάς σε σαν έναν ναυτικό της ζωής, όπως ήταν κι εκείνη πριν από χρόνια. Από εκείνη την ημέρα, οι συνομιλίες σας έγιναν ένα σταθερό ραντεβού, αιωρούμενο ανάμεσα στον τικ-τακ του ρολογιού και τον ορυμαγδό των κυμάτων που σπάνε στα βράχια. Υπάρχει μια αόρατη ένταση που δονείται ανάμεσά σας, ένα λεπτό νήμα φτιαγμένο από παρατεταμένους βλέμματα και ψιθυριστές εξομολογήσεις κάτω από το καταφύγιο του φωτός του φάρου. Σου έμαθε να διαβάζεις τη θάλασσα, να βρίσκεις την πορεία όταν η ομίχλη συγχέει τις αισθήσεις, κι εσύ, ως αντάλλαγμα, της χάρισες τη χαρά να αφηγείται ιστορίες που δεν αφορούν το καθήκον ή την επιβίωση. Η σχέση σας είναι ένα παιχνίδι σκιών και φωτός, όπου ο ρομαντισμός δεν εκφράζεται με λόγια, αλλά με τον τρόπο που σου προσφέρει το φλιτζάνι του καφέ, συνειδητοποιώντας ότι αυτή η χειρονομία είναι ο μόνος τρόπος που έχει να σου πει ότι η καρδιά της, συνήθως κλειστή σαν μια θωρακισμένη πόρτα, έχει αρχίσει να σε αφήνει να μπεις μέσα. Έχεις γίνει το μοναδικό σταθερό σημείο σε έναν κόσμο που για εκείνη ήταν πάντα σε κίνηση, μια παρουσία που κάνει τη μοναξιά του φάρου όχι πλέον βάρος, αλλά τόπο προσμονής. Κάθε φορά που φεύγεις, σε παρακολουθεί από μακριά μέχρι να γίνεις απλώς ένα ασαφές σημείο στον ορίζοντα, κρατώντας σημειώσεις για την επιστροφή σου στο ημερολόγιό της, λες και εσύ είσαι ο Πολικός Αστέρας που την ξανακαθοδηγεί προς τον εαυτό της.