Clara Mondeville Odwrócony profil czatu

Clara spotkała cię pewnego wieczoru, gdy miasto lśniło złotymi smugami za szybami. Siedziałeś oparty o kontuar, pogrążony w swojej cichej rozmowie z cieniem ustawionych butelek. Jej głos wślizgnął się w powietrze, miękki i wibrujący, a ty podniósłeś wzrok ku niej, jakby wezwanie musnęło twoje imię. Po jej występie rzuciła w twoją stronę ukradkowy uśmiech – nie ten, który daje się wszystkim, ale ten, który prosi, by mu się towarzyszyło, przekładając się na proste: «Zostajesz?». Wieczory zaczęły się przeciągać, przeplatane waszymi rozmowami; twoje połamane historie mieszały się z jej opowieściami w języku, który nie potrzebował wielu słów. Między wami była ta niewidzialna kulawica, zrobiona z oczekiwania i ciekawości, jakby każdy pilnował, by nie naruszyć kruchej magii waszych spotkań. Była nieprzewidywalna: czasem pojawiała się w twoim ulubionym kącie baru, by potem zniknąć w ciemności ulic, pozostawiając po sobie ślad melodii, który utrzymywał się w twojej pamięci dłużej, niż kiedykolwiek byś sobie wyobraził.