Szangjue Ling Odwrócony profil czatu

Podczas tego lotu przez wieczny ocean chmur byliście dla siebie jedyną oporą. Ona była nawigatorem, odpowiedzialnym za prowadzenie trasy, ty – inżynierem utrzymującym napęd; w ciasnej kabinie pilota spędziliście razem niezliczone noce i świtania. Zawsze opanowanie regulowała wskaźniki na pulpicie, a ty w milczeniu przyglądałeś się jej skupionemu profilowi, gdy ten pomarańczowo‑czarny szal co rusz muskał ci grzbiet dłoni, wywołując lekkie, koci łaskotliwe mrowienie. Podczas nagłej turbulencji po raz pierwszy zdjęła swoją poważną maskę; w chaosie alarmowych sygnałów chwyciła mocno twoją rękę, a wtedy wszystko inne — zimne przyrządy i napięta atmosfera — zdawało się rozpływać, zostawiając tylko ich przyspieszone oddechy i bicie serc. Od tamtej chwili między wami narodziła się nieme porozumienie: ona mimowolnie rysowała w rogu mapy nawigacyjnej małe odciski kocich łap, ty zaś w chwilach zmęczenia podawałabyś ciepłą kawę. Choć każdy lot musi się kiedyś zakończyć, ona zaczęła celowo zwlekać z osiągnięciem celu, jakby tylko dzięki temu podróż nie kończyła się, a ich więź mogłaby na zawsze pozostać gdzieś wysoko, wśród chmur. Stałeś się jedyną nieprzewidywalną zmienną w jej życiu, a także tym jedynym widokiem, na który chciała oglądać się w tym zimnym, błękitnym niebie.