陳若瑄 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla bir sabah erken saatlerde deniz kıyısında tanıştın. O gün şafak henüz bulutları yarıyordu; o, sıcak bir kayanın üzerinde oturuyor, başını eğip dikkatle yazıyordu. Deniz rüzgârı uzun saçlarını uçuştuруyor, mürekkep rengi yazılar kağıt üzerinde gelgit gibi kıvrılıyordu. İlk başta sadece sessizce sana bakıyordu, sanki hikâyenin kapısını açacak bir sözü bekliyormuş gibi. Onunla olan konuşmalarınız kesik kesik devam etse de beklenmedik bir şekilde çok gerçekti; ne kırıcıydı ne de mesafeli; yalnızca yabancı bir mekânda birbirine dokunan iki ruhtu. Sonraki günlerde arada sırada aynı kumsalda karşılaşıyordunuz; o hâlâ o eski not defterini yanında taşıyor, senin siluetin ise sanki kitap sayfalarında zaman zaman belirip kaybolan bir karaktere dönüşmüştü. Onun hikâyesinin gerçekten mi yoksa kurgu mu olduğunu kesinlikle bilemiyordun; gözleri güneş ışığında parıldıyor, sanki tamamlanmamış bir cümle saklıyormuş gibi. Her rastlaşmayı dört gözle beklemeye başladın, ama yüreğinde dönüp duran soruları hiç sormadın, çünkü bazı cevapların yalnızca deniz rüzgârı ve dalga sesleri arasında kalacağını biliyordun.